Adwentyści Dnia Siódmego to ludzie wiary opartej na Słowie Bożym, ludzie nadziei, którzy oczekują na powrót Jezusa Chrystusa oraz obiecaną wszystkim wierzącym lepszą przyszłość i wieczne życie z Nim. Oczekiwanie na powrót Jezusa jest głównym motorem życia i działania Adwentystów.

Kościół Adwentystów Dnia Siódmego jest Kościołem chrześcijańskim, należącym do  rodziny kościołów protestanckich, które powstały po przebudzeniu adwentowym, jakie miało miejsce w pierwszej połowie XIX wieku na terenie Ameryki Północnej (USA), a na ziemie polskie (Wołyń) dotarło w 1888 roku. W swej istocie Kościół Adwentystów Dnia Siódmego ideowo i doktrynalnie nawiązuje do nauk i zasad ewangelicznych wczesnochrześcijańskiego Kościoła oraz apostolskiego dziedzictwa wiary, ale również do nauk reformatorów i myślicieli czasów nowotestamentalnych, dla których Pismo Święte było najwyższym autorytetem, a ideałem – wiara Jezusowa w jej oryginalnej czystości i pięknie. Adwentyzm doktrynalnie reprezentuje teologię biblijną, zwaną także fundamentalną, mającą Pismo Święte za jedyną podstawę wiary. Adwentyści odrzucają tzw. Tradycję, która jest podstawą wierzeń Kościoła Rzymskokatolickiego. W naszej nauce zwracamy szczególną uwagę na:

  • Jezusa, który jest jedyną nadzieją dla świata, jedyną “drogą, prawdą i życiem” chrześcijanina, jedynym obiektem jego czci, jedynym jego orędownikiem i jedynym kapłanem chrześcijan, który w niebiańskiej świątyni wstawia się za nimi przez Bogiem;
  • wiarę, która jest Bożym darem dla człowieka i odnajduje swe spełnienie w Jezusie Chrystusie;
  • Pismo Święte, Biblię, jako jedyny autorytet w sprawach wiary i nauki;
  • stworzenie świata i człowieka przez Boga według opisu biblijnego, odrzucający teorię ewolucji;
  • nieprzemijalność i niezmienność Dekalogu – Bożych przykazań;
  • zachowywanie Soboty, siódmego dnia tygodnia, zgodnie z czwartym przykazaniem Bożym i pamiątką stworzenia świata;
  • chrzest dorosłych, który jest przymierzem zawartym przez wierzącego z Jezusem Chrystusem, który przyjmuje Go za swego Zbawiciela, Pana i Pośrednika;
  • Kościół, będący wspólnotą wierzących równych w Chrystusie, którego On jest głową, który w czasach końca spełnia powierzone mu specjalne posłannictwo ogłoszenia światu trójanielskiego poselstwa oraz zachowania “przykazań i wiary Jezusa”;
  • powrót Jezusa, jako kulminacyjnego wydarzenia w dziejach ludzkości, zapowiedzianego w biblijnych proroctwach i nauce Jezusa.

Ważną rolę w adwentyzmie odgrywa troska w sprawach zdrowia. Przejawia się ona nie tylko w prowadzonych przez Kościół licznych ośrodkach zdrowia (szpitale, sanatoria, przychodnie, kliniki), ale również w nauczaniu i krzewieniu zdrowego stylu życia, zdrowego odżywiania, czy też w walce z nałogami i uzależnieniami. Wielu Adwentystów jest wegetarianami.

Adwentyści dnia siódmego to najliczniejsza wspólnota adwentystów, której początki sięgają 1845 r. Nazwa adwentyści dnia siódmego została przyjęta w 1860 r. w Battle Creek w stanie Michigan w Stanach Zjednoczonych, natomiast oficjalnie Kościół został utworzony w 1863r. podczas Generalnej Konferencji (wtedy ruch łączył 125 zborów i gromadził 3,5 tys. wyznawców). Od 1864 r. adwentyści pojawiają się w Europie dzięki naszemu rodakowi, pastorowi Michałowi Belinie-Czechowskiemu, byłemu księdzu katolickiemu, który przebywając kolejno we Włoszech, Szwajcarii, Rumunii i na Węgrzech głosił idee adwentyzmu.

Jako jeden z najszybciej wzrastających* Kościołów chrześcijańskich, Kościół Adwentystów Dnia Siódmego stanowi dziś grono około 16,7 mln. ochrzczonych wyznawców, zaś z rodzinami jest ich ok. 25 mln. Wzrost netto Kościoła wynosi obecnie 1,062,655 osób rocznie (za okres od 1 lipca 2009 do 30 czerwca 2010) co oznacza, że każdego dnia do Kościoła Adwentystów poprzez chrzest 2.911 osób. Jeśli ten wzrostowy trend utrzyma się, pod koniec 2016 roku Kościół będzie posiadał 26 milionów ochrzczonych wyznawców.

Adwentyści wierzą także, że są Kościołem (“ostatkami”) powołanym przez Boga w czasach końca, aby zwiastować światu rozpoczęcie godziny sądu Bożego, jaka rozpoczęła się służbą arcykapłańską Jezusa w miejscu najświętszym niebiańskiej świątyni (Hebr. 8:1-2, 7:27, 8:5-6, 9:12, 9:24-26) oraz związane z tym wydarzeniem zbliżające się powtórne przyjście Chrystusa. Obrazuje je orędzie “trzech aniołów” z Księgi Objawienia (14,6-7; 20,12; 14,12; 22,12). W nim zawarta jest istota adwentystycznej wiary, służby i misji: wiary w Boga Stworzyciela, któremu oddajemy szczególną cześć w siódmym dniu tygodnia święcąc Sobotę, w Jezusa Odkupiciela, którego wiarę zachowujemy, w Boga Prawodawcę, którego przykazania przestrzegamy, w Arcykapłana wierzących, którego wstawienniczą służbę głosimy, oraz Króla Królów powracającego w chwale na ziemię.


* – dane na 30 czerwca 2010, według „Statistical Report”, Annual Council of the General Conference Committee, Silver Spring, Maryland, Stany Zjednoczone, 8-13 października 2010. Przygotowane przez: Office of Archives and Statistics.

źródło: Adwentystyczna Agencja Informacyjna